De geschiedenis van het Hane Trio begint eigenlijk in 1951, toen Joep Hermans (dr Haan) zonder
enige bühne-ervaring, maar met een koffer vol teksten en zijn hoofd vol typische Haan melodieën,
aansluiting zocht bij de groep “Laache is troef”. Van zijn pakkende muziek en zijn geestig/scherpe
teksten werd dankbaar gebruik gemaakt. Twee jaar later ging Joep Hermans zijn eigen weg en vormde
met zijn zus Paula het duo "d`r Haan en de Pöl". Uit deze korte periode stamt zijn "Trip-trop-la-la".
In 1954, een jaar later dus, verscheen Joep Hermans met een andere zus Lenie, als "d`r Haan mit de
nuij Pöll".
Omdat het in de aard van "Pölle" ligt zich op vrijersvoeten te begeven, koos Joep Hermans in 1955
voor een nieuwe bezetting en met Fred Dautzenberg als gitarist en zijn neef Jo Hermans als medezanger
was het Hanetrio een feit. Vooral de aktualiteit had de aandacht van tekst- en muziekmaker Joep Hermans.
Hij had a.h.w. een neus voor nieuwe dingen, die het nieuws beslist zouden halen: vooral politieke figuren
moesten het ontgelden: “Leive Nasser, jef oos die wasser” (Suez-crisis), over Kroetsjef schreef hij:
“Hallo, klenge roeë, wat maats doe disj koeë, en over Ludwig Erhard: Weil der deutsche Ludwig Mass
gehalten hat. Zelfs “Et mondelit” was in 1955 een stuk aktualiteit. Het lied "Leive Nasser jef
oos die wasser" haalde, alhoewel vrijwel heel Nederland er geen woord van begrepen zal hebben,
toch de Vararadio.
In 1956 schreef hij “der veerebal” bij de opkomst van het badmintonspel en in 1962 bij de geboorte van
o.a. de twist "Ooze opa liert et daantse". Regelmatig veranderde de groep van samenstelling.
Lange tijd bestond het Hanetrio uit vier personen: Joep Hermans, zijn neef Jo Hermans, zijn broer Ger ("Jei")
Hermans en gitarist Leo Lennartz. Ook Hub Goblet en Frans Seef verzorgden enkele seizoenen de gitaarbegeleiding,
terwijl zelfs Paul Crützen een seizoen Ger Hermans verving, toen deze onder de wapenrok moest. Tot 1966 toen
het Hane Trio uitgebreid geféteerd werd met haar 1x11 jarig bestaan, vloeiden er nog prachtige nummers uit Joep
Hermans' pen “Marietsebielsje”, “Jonge, jonge, jonge, dat zunt zaache” en het zoetgevooisde “os baach”.
Dan wordt het enige tijd stil rond “de Hane”.
Tot in 1978 het bloed inderdaad kruipt waar het niet gaan kan en de appel blijkbaar niet ver van de boom gevallen is:
na zijn medewerking aan de Ülle-L.P. "Vols pakt oes" heeft Joep Hermans de smaak weer te pakken en heeft versterking
gezocht en gevonden bij zijn dochter Marion en zijn zoon Ton, terwijl later Hub Arets het trio met zijn
accordeon weer tot het huidige kwartet doet uitgroeien. Dat Joep Hermans het schrijven nog niet verleerd is,
bewijst hij met de produktie van een groot aantal nieuwe meezingers ”Beejoos Marie”, “der Sjwumbazeng”
(beide vertolkt door "Acid"), “et Frensje”(Soepersjteer), alle in 1978, ”der Dingel-dangel” in 1979 en
"How mèr op die kiss" in 1980. Gezien de energie die Joep Hermans en zijn kwartet uitstralen, zullen dit beslist
niet de laatste sjlagers zijn en als we "d`r Haan" mogen geloven heeft hij nog een “sjrank vol” in voorraad liggen.
Ook na bijna 3x11 jaar Joep Hermans als Vaalser karnavalist zal in de toekomst nog menig keer "typisj Haan"
van de bühne klinken. Gelukkig maar!
